Virus Scan.

Na drie dagen ondergedompeld te zijn in de materie van Yin, het brein, de werking van virussen, bacterien, schimmels en parasieten, maar nog veel meer in de energie van vertrouwen, licht en hartsverbinding, stapte ik zondagmiddag de deur uit op Kleinzand te Snits.
En daar … was ineens een andere wereld. Werd ik geconfronteerd met foto’s van lege supermarkten, driehonderd mails en appjes over of mijn praktijk al wel dicht was, hoe het zat met restitutie van lesgeld, of docenten wel werk hadden en hoe de zere rug van mevrouw Pietersen nu toch behandeld dient te worden… Wat wel mag en wat niet.
Ik verbond mij met mijn eigen rust en besloot (nog) niet te reageren. Rijdend naar huis over de A6, geen mens op de weg, zag alles er anders uit dan anders. Een rare sfeer. Ik voelde nog niet helemaal of het nou dreigend (immers dat is het signaal van de media geeft) of juist sereen was. Om met de woorden van Kees te spreken: ‘welk identificatie’ ik er aan gaf. Ik ademde yin en uit. Steeds langer… en steeds ook… even niet. Stilte. De stoel en de aarde onder mij stevig voelbaar, mijn onderbuik ruim, mijn hart rustig en warm. Ik hoor mijn eigen stilte. 
En omdat ik in dit leven geen oorlog meegemaakt heb en eigenlijk ook geen ramp van formaat, was ik in staat voor sereniteit te kiezen en de angst van buiten niet in te nemen.

Hoe prachtig het landschap, hoe rustig de weg. Hoe heerlijk het vooruitzicht van logistiek-loze weken van rust en thuis.  
Eenmaal daar, warme knuffels van mijn lieve dochters en echtgenoot. Plots hebben wij drie weken samen voor ons als gezin. Plots is daar waar we al zo lang naar verlangden. Samen Zijn.

Ik bekijk mijn social media en app. Zakelijk een overvolle mailbox. Prive reuze rustig. Als lid van een familie vol longpatienten, zou je grote schrik verwachten. Niets van dat al: alle neven en nichten informeren naar elkaar en onze ouders. Wat koorts en verkouden, what’s new in maart. All safe. Hoe kunnen we verbinden op een gezonde manier? Adviezen over mediteren en elkaar positieve energie sturen vliegen door de familie. Iedereen neemt helder en duidelijk zijn plek en verantwoordelijkheid in… laat juist dat nou een longdingetje zijn… En zou familiethema (doods-) angst bij onze generatie dan stoppen?

Ook verder dan ons gezin en onze familie ontstaan mooie dingen: collega’s zoeken elkaar digitaal op om initiatieven te ontplooien om klanten op een volgens de overheid veilige, afstandelijke manier te bedienen. Conflicten uit het verleden, concurrentiedrang en ego’s worden opzij geschoven. ‘We are in this together’. Het kan dus wel. Maar pas als echt je eigen bestaansrecht voor je gevoel in het gedrang komt.
Even los van een andere visie op ziek zijn en gezondheid (want: andere discussie). Wat gebeurt er nu werkelijk. En, wat is werkelijk, ook dat is geheel afhankelijk van de belever… Wat ik zie, hoeft een ander niet te zien.

Hoewel dit toch niet te missen was:
We leven in een wereld die half in de brand staat. Het klimaat verandert, oorlogen heersen, mensen verhongeren massaal, lucht boven China die geen blauw meer laat zien, werelddelen die letterlijk in vlammen opgaan, mensen zoals jij en ik, wiens wiegje net even ergens anders stond, stappen in bootjes, op naar een beter leven. Denken ze. Want… daar in die betere wereld is dan de wereld van ‘wij’ en ‘zij’. Grenzen. Eigen hachies. Wereldleiders die alle gevoel voor reflectie, mededogen en compassie lijken kwijt te zijn. Regels worden versterkt, het systeem verstrakt. Van boven in het groot, maar ook heel dichtbij in het klein. Angst maakt mensen strak en weinig verdraagzaam. En bovendien kortzichtig en ontoegankelijk. Veel testosteron, wat maakt dat bewustzijn en ontwikkeling stagneert. En maar weinigen die er iets mee kunnen of durven. En als de berg niet naar Mozes komt….


Wereldwijd is het eerste chakra aan het wankelen. In plaats van pas op de plaats en gronden, gaat merendeel nog harder schreeuwen. Nog meer denken en wijzen met de vinger. Want het ligt tenslotte bij voorkeur nooit aan jezelf. 
En dan… is er ineens dat virus. Corona…

Verschrikkelijk voor hen en hun naasten die er onder lijden. Oprechte compassie met hen. Grote impact voor alle ondernemers die in hun bestaan aangetast worden. Weer het mula dhara.
De Maslov piramide die ineens op toiletrollen lijkt te rusten. Niet eens op eten. Logisch: wij hebben geen idee van honger of dakloos zijn. Dus kopen we massaal wc-papier. Weten wij veel.

Groot respect voor alle mensen in de zorg, bij de politie en defensie. Maar, dat had ik al. Los van welk virus en welke ramp ook. De intentie er gewoon te zijn voor een ander. Respect voor al wat leeft. Ieder doet wat hij of zij kan. Met wat hij of zij weet. 

Maar wat gebeurt er tegelijkertijd ook?

Mensen worden zich bewust van de onderlinge verbondenheid: zonder dat je het door hebt, stroomt iets van jou naar mij en verder en andersom. En met alle rode stippen op de topografische kaart van een land en de wereld, zag je ineens hoe dichtbij we met elkaar zijn. Hoe je in Nederland, ook verbonden bent met iemand in Amerika. Of je dat nu leuk vindt of niet, want daar gaat het niet meer over. Een virus is, evenals energie, niet zichtbaar. Dat maakt mensen angstig. Maar ook bewust van verbinding.
Corona laat ons goed voor onszelf en anderen zorgen.

Het virus stopt ons in de ratrace. Verplicht thuis. Even geen feestjes, pretparken en weet ik wat voor vertier buiten jezelf en elkaar. Gewoon thuis. Naar binnen. Werkelijk naar binnen keren is nog maar een klein stapje verder. Maar we hebben gelukkig drie weken. Tijd. Voor jezelf en elkaar. Om, vanuit liefde en vertrouwen, eens te voelen:  Wie ben ik ook al weer? Wat ben ik allemaal aan het doen? En is dat wel wat ik wil? Hoe gezond ben ik? En wat doe ik daar zelf in? Waar sta ik? Wat past mij en wat niet? Met wie voel ik mij verbonden? Met wat voel ik mij verbonden? Waar ligt mijn verantwoordelijkheid, waar niet? Hoe verhoud ik mij tot het systeem? Zo maar wat vragen….


Het opent deuren. Voor individu, ondernemers, samenleving. Kijken naar kansen in plaats van naar bedreigingen.  Nieuwe initiatieven, creatieve oplossingen om je product, dienst of boodschap op een andere manier dan tot nu toe bij de ander te brengen. Uberhoubt eens over je eigen boodschap na te denken. Mijn Yoga Breukelen is gesloten t/m 6 april 2020. Online lessen en meditaties komen beschikbaar. De site bijwerken en uitrusten met online mogelijkheden voor klanten. Na deze virusfase ook prettig voor hen die eens niet in staat zijn fysiek naar de studio te komen of op een vaststaand tijdstip, en toch behoefte hebben aan een portie yoga of meditatie. Op hun plek, op hun moment. Het is 2020. Lessen met als thema: vertrouwen, zelfliefde, ruimte innemen.

Ik ben van het contact. Werkelijk, authentiek contact vanuit mijn hart. Dat is voor mij waar alles om draait. Hoe bizar nu met alle afstandshanden en meters tussen mensen. Weg oxitocine. Maar… stress is nog veel minder helpend. En dus… beweeg ik mee. En zie voel ik een verantwoordelijkheid als uitdraagster van yin en bewustzijn. Iets wat ik niet alleen predik, maar Leef en in al mijn lessen door laat werken: Laten we verbinden. Vertrouwen. Liefhebben.

Tijd voor ‘anders’. Tijd voor gronding, aandacht, zorg en liefde. Voor onszelf. En vandaaruit: voor de ander en de omgeving. Het is per 16 maart gewoon voor je geregeld. Wat dat betreft: Dank Corona, dank.


Namaste, Natasja

Loenen aan de Vecht, 16 maart 2020